ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΛΟΓΙΣΤΩΝ (Π.Ο.Λ.) ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΟ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ

2010-10-10 12:11

  

Η πιστοποίηση στο λογιστικό επάγγελμα, όπως προσδιορίζεται μέσα από το νέο φορολογικό νόμο, έρχεται σαν συνέχεια του καθεστώτος των αδειών που ίσχυε τα τελευταία χρόνια με βάση το ν.2515/97 και το πδ.340/98.
Ως προς τη διαχείριση του συστήματος έκδοσης των αδειών, εξουσιοδοτημένο είναι το ΟΕΕ. Το ΟΕΕ, δηλαδή ως θεσμός άμεσα εποπτευόμενος από τις εκάστοτε κυβερνήσεις και με δοσμένο τον αρνητικό συσχετισμό δύναμης στη Διοίκησή του, πλειοδότησε την προώθηση και στήριξη του συστήματος αδειών. Με την αποδοχή των αλλεπάλληλων διαδικασιών αξιολόγησης συνέβαλε καθοριστικά στη σταδιακή αποδέσμευση των επαγγελματικών δικαιωμάτων από τα ακαδημαϊκά πτυχία. Οι δυνάμεις που πλειοψηφούν στη Διοίκηση αυτού του διαταξικού θεσμού συνεχίζουν να καλλιεργούν και μέσω της πιστοποίησης κοντόφθαλμες λογικές συντεχνιακής κατοχύρωσης του λογιστικού επαγγέλματος. Αποκρύπτουν έτσι, ότι με την απελευθέρωση στην κίνηση κεφαλαίου, εργασίας και υπηρεσιών με βάση τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, «τινάζεται» στον αέρα κάθε προσπάθεια συντεχνιακής κατοχύρωσης επαγγελματικών δικαιωμάτων. Αποκρύπτουν εσκεμμένα την αντικειμενική τάση της «απελευθερωμένης» αγοράς, που είναι η συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου. Με την πιστοποίηση διευκολύνεται η συγκέντρωση του κύριου όγκου των φοροτεχνικών και λογιστικών εργασιών σε μεγάλες λογιστικές – συμβουλευτικές εταιρείες. Προσφέρεται στο κεφάλαιο νέο πεδίο τοποθέτησης και κερδοφορίας, ενισχύεται η θέση των μονοπωλίων που δραστηριοποιούνται στον τομέα των τεχνικοοικονομικών υπηρεσιών.
Η νομοθέτηση της πιστοποίησης του λογιστικού επαγγέλματος εντάσσεται στις γενικότερες κατευθύνσεις της ΕΕ μέσω της συνθήκης της Μπολόνια, σύμφωνα με τις οποίες το πτυχίο δεν οδηγεί σε επαγγελματικά δικαιώματα. Ο αναχρονιστικός διαχωρισμός της ανώτατης εκπαίδευσης σε πανεπιστήμια και ΤΕΙ (η ψευτοανωτατοποίηση των ΤΕΙ μόνο στην περαιτέρω υποβάθμισή τους οδήγησε) έχει σαν αποτέλεσμα την παραγωγή “πτυχιούχων πολλών ταχυτήτων” οπότε και εργαζομένων “πολλών ταχυτήτων”. Ταυτόχρονα, στην πραγματικότητα σε πολλές σχολές δεν υπάρχει πλέον επιστημονικό αντικείμενο. Οι γνώσεις που παρέχονται είναι σε επίπεδο κατάρτισης και δεξιοτήτων και σαν αποτέλεσμα, ο νέος σαν εργαζόμενος αργότερα θα πρέπει να μπαίνει συνεχώς στη διαδικασία επανακατάρτισης με δικό του κόστος βέβαια κάθε φορά. Το πτυχίο μετατρέπεται σε απλό αποφοιτήριο.
Σε συνδυασμό με την υποβάθμιση της ανώτατης εκπαίδευσης μπαίνουν μια σειρά εμπόδια στην επαγγελματική εξέλιξη των συναδέλφων, που συνήθως έχουν τη μορφή κρίσεων από κάποιο ουδέτερο ή “ανεξάρτητο” φορέα. Εξετάσεις και σεμινάρια αξιολόγησης είναι ορισμένες από τις μορφές που χρησιμοποιούνται ενώ πλέον προστίθεται στην κατηγοριοποίηση των πτυχίων και η πιστοποίηση. Το ερώτημα που θα έπρεπε ο καθένας από εμάς να βάλει στο μυαλό του είναι: «Αξιολόγηση, Πιστοποίηση (κρίση γενικότερα) από ποιον και για ποιον;»
Έχουν δημιουργηθεί πλέον νέες συνθήκες ύστερα και από τη λεγόμενη απελευθέρωση του κλάδου: αυτό που έχει σημασία (ειδικά στις μεγάλες ελεγκτικές – λογιστικές – συμβουλευτικές επιχειρήσεις) είναι η “μαζική παραγωγή”, για τις ανάγκες της οποίας δεν παίζει πολύ μεγάλο ρόλο αν οι πολλοί εργαζόμενοι είναι απόφοιτοι λυκείου, ΙΕΚ, ΤΕΙ ή ΑΕΙ και τι είδους άδεια έχουν Γ, Β ή Α. Σημασία έχει να παράγεται όσο το δυνατό μεγαλύτερος όγκος “προϊόντος”. Ταυτόχρονα, μειώνονται οι ανάγκες για αυτούς τους λογιστές που πρέπει να έχουν άδεια και δικαίωμα υπογραφής. Άλλωστε, είναι πλέον γενικευμένο το φαινόμενο, εργαζόμενοι που κάνουν λογιστική δουλειά να απασχολούνται με την ειδικότητα του υπαλλήλου γραφείου.
Με το φορολογικό νόμο, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες της αγοράς, καθιερώνεται η έννοια της πιστοποίησης και της ηλεκτρονικής υπογραφής, γεγονός που θα φορτώσει με μεγάλες ευθύνες τους λογιστές, θα σημαίνει πολλαπλές κυρώσεις και πρόστιμα, αφού μεταθέτει την ευθύνη των βεβαιώσεων των φόρων στους λογιστές απαλλάσσοντας ουσιαστικά Δ.Ο.Υ. και επιχειρήσεις. Μια τέτοια εξέλιξη θα λειτουργήσει ως βασικός μοχλός, σε συνδυασμό με την απελευθέρωση των λεγόμενων κλειστών επαγγελμάτων, στη συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κλάδου. Σε πρώτη φάση αυτό σημαίνει αφανισμό των αυτοαπασχολούμενων και μικροεπαγγελματιών λογιστών, αφού δεν θα έχουν πλέον τη δυνατότητα να ανταποκριθούν στις νέες συνθήκες, δηλαδή επιπλέον ευθύνες και δυσβάσταχτο κόστος για να ανταποκριθούν στις επαγγελματικές τους υποχρεώσεις. Το «φόντο» της πιστοποίησης συμπληρώνεται μέσα από την προώθηση του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων από το Υπουργείο Παιδείας, όπου δίνεται οριστικό τέλος στην έννοια του πτυχίου που οδηγεί σε επαγγελματικά δικαιώματα. Ολοκληρώνεται, δηλαδή, ο σχεδιασμός της πιστοποίησης των εργαζομένων από «ανεξάρτητες» αρχές ή ακόμη και επιχειρήσεις που θα πιστοποιούν με βάση τις απαιτήσεις της αγοράς. Είναι ένα ακόμη βήμα στη δημιουργία στρατιών φθηνού ευέλικτου εργατικού δυναμικού. Δηλαδή, επιδιώκεται, μεσοπρόθεσμα, να αντιμετωπιστεί το αναμενόμενο κύμα της ανεργίας, κατασκευάζοντας ένα εργατικό δυναμικό με ελάχιστη κατάρτιση που θα δουλεύει, φθηνά, όπου βρει. Αυτό που θα μετράει θα είναι η... «μαθησιακή διαδρομή», μέσα στην οποία θα εντάσσεται και η εργασιακή εμπειρία και η κοινωνική συμπεριφορά. Έτσι, ο εργοδότης θα έχει τη δυνατότητα να διαλέγει ό,τι τον εξυπηρετεί, κάθε χρονική στιγμή.

Αρχικά, την εξουσιοδότηση για την πιστοποίηση του λογιστικού επαγγέλματος την έχει το ΟΕΕ (όπως αναφέρεται & προηγούμενα), όμως δεν είναι διόλου απίθανο και το ενδεχόμενο στο μέλλον η διαδικασία πιστοποίησης να πραγματοποιείται από ιδιωτικές «διαπιστευμένες» επιχειρήσεις από κάποια «ανεξάρτητη αρχή», τύπου ΕΣΥΔ.
 Οι εξελίξεις αυτές και η όποια επικαιροποίηση της υπάρχουσας νομοθεσίας βασικό στόχο έχει την πλήρη εναρμόνισή της με τις βασικές κατευθύνσεις της συν-θήκης του Μάαστριχτ και στην εξασφάλιση των τεσσάρων ελευθεριών κίνησης: κεφαλαίων, εμπορευμάτων, προσώπων & υπηρεσιών. Στην Ελλάδα έρχονται οι απαραίτητες νομικές “ρυθμίσεις” με καθυστέρηση κάποιων ετών και με αφορμή τις συνθήκες που διαμορφώνονται λόγω της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης. Πρόκειται για επίθεση σε όλες τις πλευρές της ζωής των εργαζομένων, των αυτοαπασχολούμενων των μικρών επαγγελματιών. Κυβέρνηση, ΝΔ, ΛΑΟΣ, συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες σε ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ «τα δίνουν όλα» προκειμένου για την εξασφάλιση των κερδών των μεγάλων πολυεθνικών ομίλων και παράλληλα προκειμένου να ξεπεραστεί η καπιταλιστική κρίση σε βάρος των εργαζομένων και να μπει η οικονομία στη φάση της ανάκαμψης.
 Η μάχη για τα επαγγελματικά δικαιώματα είναι άρρηκτα δεμένη με τη μάχη για τη συλλογική σύμβαση εργασίας, για δουλειά με πλήρη δικαιώματα, γενικότερα με την πάλη για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών των εργαζομένων, των αυτοαπασχολούμενων, των μικρών επαγγελματιών. Όσο έχουμε την κατεύθυνση για αγώνες με κριτήριο την ικανοποίηση αυτών των αναγκών, θα έχουμε και κατακτήσεις.
 

Απέναντι στην Πιστοποίηση αντιτάσσουμε:
  •   Κατάργηση του ν. 2515/97 και του Π.Δ. 340/98 και του άρθρου 17 του ν. 3470/2006.

  •  Κατάργηση του άρθρου 17 του ν.3842/2010.

  •  Υποχρεωτική υπογραφή των λογιστικών βιβλίων και ισολογισμών από το λογιστή που τα τηρεί.

  •  Κατάργηση αδειών και κατηγοριοποιήσεων. Κανένας περιορισμός & εμπόδιο στην εξέλιξη αυτών που ασκούν το λογιστικό επάγγελμα. Μοναδικά κριτήρια εξέλιξης αυτά που προβλέπονται στη συλλογική σύμβαση εργασίας με βάση την εκπαίδευση και προϋπηρεσία.

  •  Ενιαία ανώτατη εκπαίδευση. Πτυχίο με πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα.